Ił-22 (ros. Ил-22) – doświadczalny, ciężki bombowiec produkcji ZSRR z okresu po II wojnie światowej, zaprojektowany w biurze konstrukcyjnym Siergieja Iljuszyna. Oznaczenie Ił-22 później w latach 70. nadano produkowanemu seryjnie powietrznemu punktowi dowodzenia.
Historia Pod koniec 1945 roku biuro doświadczalne Siergieja Iljuszyna otrzymało polecenie zbudowania doświadczalnego, ciężkiego bombowca z napędem odrzutowym. Według tych samych wymagań technicznych projekt swojego bombowca realizowało biuro konstrukcyjne Suchoja, wynikiem ich prac był samolot Su-10. Projekt Iljuszyna wzorowany był na konstrukcji niemieckiego bombowca Ar 234. Do napędu samolotu użyto pierwszych silników turboodrzutowych radzieckiej konstrukcji – TR-1 konstrukcji A. Lulki w podskrzydłowych gondolach. Prototyp oblatał w czerwcu 1947 roku pilot Władimir Kokkinaki. Oblot samolotu jak i późniejsze próby wykazały dobre własności pilotażowe samolotu. Jedynym mankamentem, którego nie udało się rozwiązać, były zbyt słabe i paliwożerne silniki o ciągu 1300 kG zamiast przewidywanego 1600 kG. Słabe silniki były przyczyną długiego rozbiegu przy starcie (1144 m), niewystarczający był także zasięg samolotu, jego udźwig, jak i prędkość maksymalna.