Władysław I oświęcimski (ur. 1275–1280Golec, Bojda, Słownik biograficzny ziemi cieszyńskiej, t. 3, s. 262., zm. 1321–1324) – od 1290 koregent w księstwie cieszyńsko-oświęcimskim, od 1314/15 w wyniku podziału książę oświęcimski.
Władysław I był najstarszym synem księcia cieszyńskiego Mieszka i jego bliżej nieznanej żony. Nie wiadomo kiedy dokładnie się urodził – pełnoletniość w każdym razie osiągnął jeszcze za życia ojca, gdyż w 1290 został dopuszczony do formalnych współrządów.
Z nieznanych przyczyn Władysław po śmierci ojca, w 1314 lub 1315, nie otrzymał stołecznego Cieszyna, tylko mający o wiele mniejsze znaczenie polityczne Oświęcim, co stało się przyczyną konfliktu politycznego z bratem Kazimierzem. Przyczyniło się to do zaangażowania się Władysława po stronie jego imiennika, księcia krakowskiego, a od 1320 króla polskiego, Władysława Łokietka (w dokumencie z 1315Arrild Huitfeldt: Danmarckis Rigis Krönicke fra Kong Dan den förste oc indtil Kong Knud den 6, t. 1, s. 381, 382., wraz z innymi krewnymi poświadcza układ księcia krakowskiego Władysława Łokietka).