Z zachowanych dokumentów wynika jedynie, że władze miejskie Mediolanu powierzyły mu zadanie inkorporacji antyheretyckiego ustawodawstwa papieża Grzegorza IX do statutów miejskich, był też zaangażowany w tworzenie w tym mieście katolickich stowarzyszeń o wyraźnym profilu antyheretyckim, nigdzie jednak nie jest określany jako inkwizytor.
W latach 1235-37 Piotr przebywał w Como, gdzie, jak wynika z dokumentu z dnia 6 lutego 1236, sprawował funkcję przeora miejscowego konwentu dominikanów. W tym czasie napisał Summę przeciwko heretykom.
W latach 30. i 40. Piotr głosił kazania niemal w całej północnej Italii, odnosząc wielkie sukcesy w nawracaniu heretyków. Źródła wspominają o jego obecności m.in. w Wenecji, Mantui, Vercelli, Bolonii i Rzymie, jednak chronologiczne uporządkowanie tych wzmianek jest bardzo trudne. Pobyt w Wenecji przypadł prawdopodobnie jeszcze przed 1234, w Vercelli i Bolonii w 1238, natomiast w Rzymie był najpewniej na początku 1244.