por. Malcolm Lambert, Średniowieczne herezje, Gdańsk – Warszawa 2002, s. 205. Prudlo, s. 32-33, 68. Prudlo, s. 40 i nast. Prudlo, s. 50-51. Prudlo uważa, że tradycja ta jest generalnie wiarygodna, gdyż potwierdza ją wiele pośrednich dowodów, ale dodaje, że udział Piotra w założeniu tego zakonu został w późniejszych źródłach znacznie wyolbrzymiony. Prudlo, s. 52-53, 68. Prudlo, s. 54-55, 68. Prudlo, s. 54, 68. Prudlo, s. 55-56, 68. Prudlo, s. 57-65; zob. też H. Ch. Lea: History of the Inquisition of the Middle Ages, vol. II, Nowy Jork 1887, s. 215. Prudlo, s. 57, 68. Prudlo, s. 57, 68; August Potthast, Regesta pontificum Romanorum inde ab a. post Christum natum 1198 ad a. 1304, T. 2, Berlin 1875, s. 1183 nr 14333. Prudlo, s. 61. Prudlo, s. 68; August Potthast, Regesta pontificum Romanorum inde ab a. post Christum natum 1198 ad a. 1304, T. 2, Berlin 1875, s. 1228. Prudlo, s. 68;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Piotr z Werony · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.