Księga czwarta Księga ta omawia w szczególności: zobowiązania zrodzone z występku, kradzież, rabunek, odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną bezprawnie, zniewaga, zobowiązania zrodzone jak gdyby z występku (np. odpowiedzialność za rzeczy wyrzucone lub wylane z okna), skargi, czyli powództwa (w tytule IX osobno uregulowano, np. powództwo wobec właściciela zwierzęcia, które wyrządziło szkodę), zabezpieczenia powództwa, zarzuty, kary dla zuchwale procesujących się (pieniaczy), obowiązkach sędziego (tytuł XVII, w którym stwierdza się: sędzia przede wszystkim obowiązany jest baczyć, aby sądził nie inaczej, jak zostało podane przez ustawy, konstytucje lub zwyczaje), postępowania sądowe publiczne (tj. takie, w których skargę może złożyć każdy obywatel). przestępstwa obrazy majestatu, cudzołóstwo („porywanie się na cudze małżeństwo”, „sprośne obcowanie cielesne z mężczyznami”, „uwodzenie dziewic lub wdów”), skrytobójstwo, trucicielstwo, rzucanie zaklęć, publiczna sprzedaż niebezpiecznych leków, zabójstwo krewnego, fałszowanie testamentów, defraudacja (sprzeniewierzenie), porwanie, przekupstwo wyborcze.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Instytucje Justyniana · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.