Stąd ogromna popularność biskupa wśród ubogich wiernych, zwłaszcza robotników, nie przekładała się na jego awans w hierarchii cerkiewnej, który nastąpił dopiero po zmianie procedur wyboru hierarchów.
Biskup Beniamin zajmował się również nadzorem nad szkołami cerkiewnymi na terenie eparchii petersburskiej, kontrolował kursy nauczycielskie, asystował na egzaminach końcowych. Wielokrotnie brał udział w wyświęceniach nowych świątyń i budynków szkolnych. Inicjował odprawianie Świętych Liturgii skierowanych specjalnie dla dzieci w wieku szkolnym i wygłaszał na nich kazania. Kierował bractwem św. Izydora Jurjewskiego, zrzeszającego prawosławnych Estończyków. Przez pewien czas opiekował się parafiami jednowierców na terenie eparchii, w 1912 brał udział w zjeździe jednowierców w Petersburgu. Kilkakrotnie podróżował do innych eparchii. W czerwcu 1912 szedł na czele procesji z Pietrozawodska do Porosoziera, zaś w roku następnym brał udział w przyjęciu patriarchy antiocheńskiego Grzegorza IV w Nowogrodzie. W czerwcu 1916 brał udział w uroczystej kanonizacji Jana (Maksymowicza) w Tobolsku.