Eduard Spranger (ur. 27 czerwca 1882 w Berlinie, zm. 17 września 1963 w Tybindze) – niemiecki teoretyk, filozof, pedagog i psycholog. Przyczynił się do ugruntowania pedagogiki jako dyscypliny akademickiej. Zajmował się psychologią wieku dorastania, pedagogiką kultury, propagował kierunek zwany psychologią rozumiejącą. Doktor honoris causa uniwersytetów w Padwie i w Budapeszcie.

Życiorys Studiował filozofię w Berlinie pod kierunkiem Wilhelma Diltheya, Ottona Hintzego, Friedricha Paulsena oraz Ericha Schmidta. Doktorat uzyskał w 1905 na podstawie pracy Die Grundlagen der Geschichtswissenschaft u Paulsena. Habilitację w 1909 na uniwersytecie w Berlinie pracą o Wilhelmie von Humboldt.

Był profesorem uniwersytetu w Lipsku (1911); dziekanem wydziału filozofii uniwersytetu w Berlinie; doradcą pruskiego ministra kultury Carla Heinricha Beckera; pracował nad reformą szkolnictwa w Niemczech. W latach 1936–1937 wykładał gościnnie w Japonii.