Jan I Scholastyk (oświęcimski) (ur. pomiędzy 1305 a 1311, zm. 1372, przed 29 września) – książę oświęcimski w latach 1321/1324–1372.
Życiorys Jan I był jedynym synem księcia oświęcimskiego Władysława i Eufrozyny mazowieckiej. Został przez ojca przeznaczony do kariery duchownej i już 15 grudnia 1321, jako kilkunastoletni chłopiec został mianowany scholastykiem krakowskim przez papieża Jana XXII, co jest faktem o tyle dziwnym, że Jan był jedynym dziedzicem swego ojca.
Śmierć ojca - Władysława Oświęcimskiego, najpóźniej w 1324 i przejęcie władzy w księstwie skłoniły jednak Jana do porzucenia stanu duchownego (do 1325 władzę w księstwie w jego imieniu sprawowała matka Eufrozyna będąc regentką). W 1325 książę oświęcimski ożenił się z nieznaną bliżej kobietą.
Rezygnując z życia w stanie duchownym, Jan korzystał dalej z dochodów ze scholasterii w Krakowie, co stało się przedmiotem interwencji papieża Grzegorza XI oskarżającego księcia o zabór 5000 grzywien i 500 florenów. Nie bez znaczenia był też udział oddziałów Jana w napadach na dobra klasztorne w Mogile i Rudach Raciborskich.