Khan Abdul Ghaffar Khan urdu: خان عبد الغفار خان, hindi: ख़ान अब्दुल ग़्फ़्फ़ार ख़ान (ur. 1890 w Północno-Wschodniej Prowincji Granicznej, wówczas Indie Brytyjskie, dziś Pakistan, zm. 20 stycznia 1988 w Peszawarze, Pakistan) – indyjski i pakistański polityk pochodzenia pasztuńskiego. Jeden z duchowych przywódców ruchu oporu (Non violence) przeciwko okupacji brytyjskiej w Indiach. Pacyfista i żarliwy muzułmanin, przeciwnik podziału Indii dokonanego w 1947 roku. Zwolennik Gandhiego, nazywany Badshah Khan (też Bacha Khan, z urdu: "Król Khan") i Sarhaddi Gandhi (lub Frontier Gandhi). W 1985 roku nominowany do Pokojowej Nagrody Nobla. W 1987 jako pierwszy obywatel obcego państwa (Pakistan) odznaczony najwyższym odznaczeniem Indii, Bharat Ratna. Uznawany za duchowego przywódcę afgańskich i pakistańskich Patanów.