Przemawiając przed krytykami telewizyjnymi, producent programu Tom Forman stwierdził, że Republika małolatów ma pewne wspólne cechy z powieścią Williama Goldinga Władca much, która przedstawia losy samotnych dzieci po katastrofie samolotu. W czasie kręcenia programu dorośli byli obecni, ale poza kamerami. Operatorzy filmowi, producenci, lekarze i psycholog dziecięcy, próbowali w jak najmniejszym stopniu oddziaływać na dzieci i nie ingerować w ich działania. Choć uczestnicy przez ponad miesiąc nie chodzili do szkoły to Forman wyraził opinię, że w jego własnym mniemaniu codzienne obowiązki, takie jak przygotowywanie śniadania, noszenie wody, sprzątanie czy podejmowanie decyzji to dobra lekcja dorosłego życia. Dodał też, że wszyscy zostali przebadani przez zespół psychologów.
Reporterka Los Angeles Times Maria Elena Fernandez przeprowadziła wywiad z czwórką dzieci, które powiedziały, że choć się sporo napracowali to chętnie powtórzyliby to doświadczenie. Jak stwierdzili najtrudniejsza była dla nich ciągła obecność kamer.
Po premierze programu, wielu krytyków pisało niepochlebne recenzje na jego temat, łącznie ze sławnym krytykiem Los Angeles Times Robertem Lloydem.