Dopiero w ostatnim grupowym meczu z Czechosłowacją wszedł w podstawowym składzie i strzelił kolejnego gola.
W fazie pucharowej zarówno w 1/8 finału (z Urugwajem), jak i w ćwierćfinale (z Irlandią) zdobył gola decydującego o wyniku meczu.
W półfinale, w meczu z Argentyną, Schillaci także strzelił gola, ale mecz zakończył się wynikiem 1-1 i Argentyna po konkursie rzutów karnych awansowała do finału.
W meczu o trzecie miejsce znowu strzelił gola (Włosi wygrali z Anglikami 2-1) i z sześcioma bramkami na koncie został królem strzelców turnieju.
Dalsza kariera Po mundialu Schillaci grał w Juventusie jeszcze przez dwa lata, a następnie przeniósł się do Interu Mediolan. W 1994 wyjechał do Japonii, aby grać w Júbilo Iwata. Był pierwszym Włochem, który zagrał w J-League.
Zakończył karierę w 1999. Później mieszkał w Palermo, gdzie prowadził własną szkółkę piłkarską. Wziął też udział w L’Isola dei Famosi, włoskiej edycji programu Survivor.
Przypisy
Kategoria:Królowie strzelców mistrzostw świata w piłce nożnej Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej Kategoria:Piłkarze ACR Messina Kategoria:Piłkarze Interu Mediolan Kategoria:Piłkarze Júbilo Iwata Kategoria:Piłkarze Juventus F.C. Kategoria:Królowie strzelców Serie B Kategoria:Reprezentanci Włoch w piłce nożnej Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1990 Kategoria:Urodzeni w 1964 Kategoria:Ludzie urodzeni w Palermo Kategoria:Zmarli w 2024