Gabriel de Borbón (hiszp. Gabriel Antonio Francisco Javier Juan Nepomuceno José Serafin Pascual Salvador de Borbón y Sajonia;ur. 12 maja 1752 w Portici, zm. 23 listopada 1788 w San Lorenzo de El Escorial) – infant hiszpański.
Życiorys Urodził się jako czwarty syn (dziesiąte dziecko) Karola III, króla Hiszpanii, Neapolu i Sycylii, i jego żony Marii Amalii, księżniczki Polski i Saksonii. Dzieciństwo spędził na dworze ojca w Neapolu. Kiedy miał 7 lat, jego wuj – król Ferdynand VI zmarł bezdzietnie, a jego ojciec został królem Hiszpanii. Gabriel razem z rodziną przeniósł się do Madrytu, ale w Neapolu zostali dwaj jego starsi bracia; infant Filip, książę Kalabrii (który został wykluczony z sukcesji hiszpańskiej, ponieważ był opóźniony umysłowo) i Ferdynand I, nowy król Neapolu i Sycylii. Najstarszym bratem Gabriela i następcą tronu Hiszpanii był infant Karol. Zanim w 1711 Karol i jego żona Maria Ludwika Parmeńska doczekali się potomstwa, Gabriel był trzeci w linii sukcesji tronu Hiszpanii (po Karolu i Ferdynandzie I).