Pomimo tych zależności od Cieszyna Jan III starał się prowadzić w miarę niezależną politykę. W 1394 ożenił się z JadwigąJ. Tęgowski, Piastowie i Giedyminowicze. Dzieje wzajemnych stosunków w średniowieczu. Średniowiecze Polskie i Powszechne 3 (7), 2011, 77-86., siostrą króla Władysława Jagiełły, co umożliwiło stronie polskiej na spokojniejszą rozprawę z księciem opolskim Władysławem.
W 1397 wraz z innymi książętami śląskimi i biskupem wrocławskim Jan III podpisał w Legnicy układ z królem polskim, gwarantujący wspólne działanie przeciwko rozbójnikom. W 1399 próbował zaś wpłynąć na Władysława Jagiełłę, by ten zmienił swoje wrogie nastawienie względem biskupa i księcia opolskiego Jana Kropidły.
W polityce wewnętrznej Jan III popierał miasta (przywileje od księcia otrzymały m.in. Kęty i Zator) i kościół (w szczególności zaś, podobnie jak jego ojciec i dziadek, dominikanów).
Ostatni dokument, w którym Jan III występuje jako żyjący, nosi datę roku 1402. Z innych przesłanek możemy jednak wnosić, że Jan III zmarł dopiero trzy lata później. Nie doczekał się potomstwa, w związku z czym jego władztwo odziedziczyli Piastowie cieszyńscy. Jan III został pochowany w kościele klasztornym dominikanów w Oświęcimiu.
Przypisy
Kategoria:Piastowie cieszyńscy i oświęcimscy Kategoria:Urodzeni w XIV wieku Kategoria:Zmarli w 1405