Einsatzgruppe zur besonderen Verwendung – zbiorcze określenie kilku grup operacyjnych SD i Sicherheitspolizei, które po ataku Niemiec na ZSRR w czerwcu 1941 roku zostały wystawione przez struktury niemieckich służb bezpieczeństwa w Generalnym Gubernatorstwie, a następnie skierowane na wschód z zadaniem pacyfikacji nowo podbitych terytoriów.
Za organizację Einsatzgruppe z.b.V. odpowiadał dowódca SD i Sicherheitspolizei w Generalnym Gubernatorstwie, SS-Oberführer Eberhard Schöngarth. Na bazie podległych mu urzędów wystawiono co najmniej siedem oddziałów operacyjnych, z których najsilniejszym było Einsatzkommando z.b.V. Lemberg, działające we Lwowie i w innych miastach Galicji Wschodniej. Latem 1941 roku Einsatzgruppe z.b.V. dopuściła się licznych mordów na Żydach. Była także odpowiedzialna za mord profesorów lwowskich.
We wrześniu 1941 roku Einsatzgruppe z.b.V. została rozwiązana. Część funkcjonariuszy przeszła do stacjonarnych placówek SD i Sicherheitspolizei w nowo utworzonym dystrykcie Galicja, część powróciła do macierzystych urzędów.