Władze wydziału preferowały otwarte metody kształcenia, niezgodne z doktryną socrealizmu i nawiązujące do przedwojennych i brytyjskich metod kształcenia architektów (Politechniki Lwowska i Warszawska oraz Uniwersytet Liverpoolski), co było bezpośrednią przyczyną likwidacji wydziału, po wcześniejszej jego krytyce na łamach Architektury.
Władze uczelni oraz środowisko akademickie i zawodowe podjęły działania zmierzające do reaktywacji szkoły. Z kolei kształcenie na kierunku „architektura” wznowiono dopiero w roku akademickim 1972/73, dzięki utworzeniu 1 sierpnia 1972 Oddziału Architektury przy Wydziale Budownictwa Lądowego. W maju 1973 powołano autonomiczny Zakład Architektury pod kierunkiem prof. Andrzeja Gałkowskiego w strukturach Wydziału Budownictwa. Do nielicznej jeszcze kadry dołączyli Marian Fikus i Jerzy Gurawski. Potem pozyskano kolejnych pracowników, głównie z Wydziału Architektury Politechniki Śląskiej.