Jan z Płonkowa – cześnik w 1298 r., kasztelan wyszogrodzki w latach 1303–1314, wojewoda inowrocławski w latach 1328–1343.

Urodził się w końcu lat 60. XIII wieku. Był jedną z najwybitniejszych postaci kujawskich I połowy XIV wieku. Pochodził z rodu Pomianów - jednego z najstarszych, rdzennych rodów kujawskich, szczególnie wpływowych w XIII i XIV wiekuPanowanie księcia Ziemomysła i jego synów opierało się m.in. na tym rodzie, o czym świadczy liczba sprawowanych przez tych rodowców najwyższych urzędów, wojewody, kasztelana, sędziego. Ród ten poza Kujawami był też licznie reprezentowany w ziemi dobrzyńskiej, łęczyckiej i sieradzkiej. Pisał się z Płonkowa – wsi w zachodniej części Kujaw.

Nie wiadomo, kto był jego ojcem, natomiast dziadem był prawdopodobnie Rozdział – kasztelan inowrocławski (1268-1271). Jego stryjem (młodszym bratem jego ojca) był Jarosław z Płonkowa – kasztelan bydgoski. Niewiele wiadomo o jego potomkach. Jego synem lub wnukiem był Oswald z Płonkowa – kasztelan słoński (1356-1363), kasztelan inowrocławski. Znany jest także prawnuk - Jan Oswaldowic - podkomorzy poznański (1391-1395).