thumb|Świątynia luterańska św. Jana Ewangelisty (fot. Bronisław Wilkoszewski, 1896) Kościół św. Jana w Łodzi – neoromański zbudowany w latach 1880–1884 jako kościół luterański św. Jana. Był drugim kościołem tego wyznania w Łodzi (po kościele św. Trójcy). Obecnie rzymskokatolicki Sanktuarium Najświętszego Imienia Jezus przy ulicy Sienkiewicza 60 w Łodzi.
Historia W latach 50. XIX wieku parafia ewangelicko-augsburska w Łodzi liczyła już 12 tysięcy wiernych, stając się największą w Królestwie Polskim. Jedyny istniejący kościół luterański (św. Trójcy przy dzisiejszym placu Wolności) mieścił zaledwie 1,5 tysiąca osób. Historia starań o budowę kościoła sięga 1864 r., kiedy to władze miejskie przekazały na ten cel działkę budowlaną przy ul. Dzikiej (obecnie ul. Sienkiewicza 60), pomiędzy ul. Nawrot a ul. Główną (obecnie al. Piłsudskiego). Problemy w przemyśle włókienniczym, związane z kryzysem lat 60. XIX w., uniemożliwiły jednak szybką realizację tego przedsięwzięcia. Przełomowym momentem było zebranie parafian w połowie lutego 1876 r., na którym Karol Scheibler zadeklarował na rzecz budowy kościoła 50 tys. rubliPo śmierci K. Scheiblera jego zięć E. Herbst w 1884 r. ufundował parkan, a żona Anna Scheibler przeznaczyła 10 tys. rubli na budowę przy kościele szkoły. Cała rodzina Scheiblera – Herbsta przeznaczyła 30 tys.