Herbert Doms (ur. 14 kwietnia 1890 w Raciborzu, zm. 22 września 1977 w Münster) – katolicki niemiecki teolog, duchowny, profesor dogmatyki i teologii moralnej w pierwszej połowie XX w. Prowadził wykłady w Braniewie, Fryburgu Bryzgowijskim, Münster oraz w Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Wrocławskiego. Po wojnie był profesorem teologii moralnej w Uniwersytecie w Münster.
Życiorys Był prawnukiem Józefa Domsa – niemieckiego przedsiębiorcy i założyciela fabryki tabaki w Raciborzu. Po maturze uzyskanej w Raciborzu rozpoczął studia na Uniwersytecie w Monachium. Na tej uczelni w 1914 otrzymał doktorat filozofii w Instytucie ZoologicznymNa podstawie dysertacji: „Über den Einfluss der Temperatur auf Wachstum und Differenzierung der Organe während der Entwicklung von Rana esculenta”. Tekst znajduje się w: Archiv für mikroskopische Anatomie. Bd. 87, (1915), Heft 1, S. 60–95.. Sakrament święceń otrzymał 2 marca 1924 we Wrocławiu. W 1927 w Uniwersytecie Wrocławskim doktoryzował się z teologii, a w 1930 r. uzyskał habilitację z dogmatyki. W latach 1930–1946 prowadził jako profesor nadzwyczajnyPaweł Newerla "Racibórz jako centrum przemysłu tytoniowego" w: Zeszyty Eichendorffa 2007 (18) wykłady w Braniewie, Fryburgu Bryzgowijskim, Münster oraz w Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1948 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego.