Lotnictwo Armii Dońskiej (ros. Авиация Донской армии) – lotnicze siły zbrojne Armii Dońskiej podczas wojny domowej w Rosji
W kwietniu 1918 r. rozpoczęło się w Nowoczerkasku formowanie Armii Dońskiej. Dużą uwagę zwrócono na utworzenie służby inżynierskiej i lotnictwa. Pierwsze plany przewidywały posiadanie jednego dywizjonu lotniczego w czasie pokoju i czterech dywizjonów w czasie wojny. W celu technicznego skompletowania oddziałów inżynierskich i lotniczych przywódca Kozaków dońskich, ataman Piotr N. Krasnow zwrócił się o pomoc do Niemców, którzy okupowali tereny kozackie. Podpisał z nimi umowę o dostawę samolotów, części zamiennych, uzbrojenia, wyposażenia wojskowego. Jeden z punktów tej umowy przewidywał oddawanie Kozakom połowy zdobyczy wojennych uzyskanych przez wojska niemieckie w Rosji. Sprzęt wojskowy pochodził z magazynów rosyjskiej Armii Południowo-Zachodniej na Ukrainie, kontrolowanych przez Niemców. Wywozem tego sprzętu zajmował się lotnik wojskowy ppłk Antonow. Dzięki temu w maju 1918 r. rozpoczęło się formowanie 1 oddziału lotniczego Armii Dońskiej. Swoich samolotów Kozacy nie mieli (jedynie w Nowoczerkasku odnaleziono 1 niesprawny samolot). Do listopada istniał już dywizjon, składający się z dwóch oddziałów samolotowych. Utworzono też park samolotowy.