252 Dywizja Piechoty () – niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, uczestniczyła w agresji na Polskę i Francję oraz w ataku na Związek Radziecki.
Formowanie i działania Sformowana w Nysie na mocy rozkazu z 26 sierpnia 1939, w 4. fali mobilizacyjnej w VIII Okręgu Wojskowym. Wcielono do niej głównie Ślązaków służących w jednostkach rezerwowych. W czasie napaści III Rzeszy na Polskę w 1939 roku prowadziła działania w północnej Polsce, ale pełniła zadania głównie drugoliniowe. W 1940 uczestniczyła w agresji na Francję. Po pokonaniu Francji, w lipcu 1940 przerzucona została na terytorium okupowanej Polski.
Następnie, od 22 czerwca 1941 uczestniczyła w ataku na Związek Radziecki, biorąc udział w walkach z Armią Czerwoną. Pod koniec 1941 toczyła walki pod Moskwą przeciw kawaleryjskiej Grupie Dowatora dowodzonej przez gen. Lwa Dowatora. W latach 1943–1945 prowadziła głównie walki odwrotowe, walcząc m.in. w składzie 3 Armii Pancernej. Szlak bojowy zakończyła na Półwyspie Helskim, gdzie 8 maja 1945 oddała się do niewoli Armii Czerwonej.
Dowództwo dywizji Dowódcy: gen. por. Diether von Böhm – Bezing 26 VIII 1939 – 3 II 1942; gen. por. Hans Schäfer 3 II 1942 – 1 I 1943; gen. Walther Melzer 1 II 1943 – 12 X 1944; gen. por.