Podczas marszu na południe porzucono wszystkie pojazdy z powodu ich awarii. Nie mogąc przeprawić się przez Dniepr, na którego przeciwległym brzegu stały oddziały bolszewickie, zdecydowano się na zmianę kierunku marszu w stronę Perekopu na Krymie. Marsz trwał 34 dni, podczas których żołnierze przeszli ponad 500 wiorst na tyłach wojsk bolszewickich i „petlurowskich”, a także oddziałów Nestora Machno i innych. Podczas jego trwania doszło do walk 29 listopada w rejonie wsi Bałaszowki, 10 grudnia między wsiami Marinskaja i Nowoworoncowskaja, 11 grudnia pod wsią Dutczino i 13 grudnia pod Berisławlem. 2 stycznia 1919 r. osiągnięto Perekop. Stamtąd przez Dżankoj Oddział został skierowany do Symferopola, gdzie został włączony w skład Ochotniczej Armii Krymsko-Azowskiej gen. mjr. Aleksandra Borowskiego. Jej sztab został prawie w całości skompletowany z oficerów sztabowych oddziału gen. I. M. Wasilczenki. Żołnierze zasilili głównie 4 (Krymską) Dywizję Piechoty.
6 czerwca 1920 r. rozkazem głównodowodzącego wojskami białych gen. Piotra Wrangla dla uczestników Marszu Jekaterynosławskiego został ustanowiony specjalny znak wojskowy – Krzyż Marszu Jekaterynosławskiego w kolorze czarnym.
Bibliografia Siergiej W. Wołkow, Энциклопедия Гражданской войны, 2004
Linki zewnętrzne
Kategoria:Operacje wojskowe Białej Armii Kategoria:Machnowszczyzna Kategoria:1918 na Ukrainie Kategoria:1919 na Ukrainie