thumb|Portret króla Shō Shina , żył 1465–1526, rządził 1477–1526) – władca Riukiu, trzeci w linii królów z drugiej dynastii Shō. Jego wieloletnie rządy określa się mianem "złotego wieku", okresu długotrwałego pokoju i prosperity. Shō Shin był synem Shō Ena, założyciela dynastii, i jego drugiej żony, Yosoidon (określanej czasem mianem "królowej matki"). Przejął władzę po swoim wuju, Shō Sen'i, który został zmuszony do abdykacji na rzecz bratanka.
Podstawy organizacji administracji i gospodarki Riukiu sięgają czasów Shō Shina i reform przez niego przeprowadzonych. Aby scentralizować władzę w państwie i wzmocnić kontrolę nad lokalnymi władcami, aji, Shō Shin odebrał im broń, która miała być użyta do stworzenia systemu ochrony państwa, i nakazał im budowę rezydencji w stolicy Shuri, co dawało mu możliwość bezpośredniej nad nimi kontroli, i odcinało ich od zaplecza w ich rodzinnych posiadłościach. Z czasem związki z ziemią słabły. Rezydencje aji zostały podzielone na 3 okręgi: dla dotychczasowych mieszkańców północnych, centralnych i południowych rejonów Okinawy. Dawne regiony Hokuzan, Chūzan i Nanzan zostały przemianowane na Kunigami, Nakagami i Shimajiri. Polityka Shō Shina doprowadziła do większego zintegrowania klasy aji i związania ich z życiem stolicy.