Ustaliła się nowa moda dworska, upowszechniły się szpile do włosów kanzashi, zaimportowano nowe techniki produkcji jedwabiu, upowszechniła się obróbka złota i srebra. Urbanizacja przyczyniła się do znacznego wzbogacenia kupców, choć jednocześnie rolnicy i rybacy, stanowiący większość społeczeństwa Okinawy, pozostali stosunkowo biedni.
Za panowania Shō Shina powstało również wiele świątyń i pomników. Wzniesiono nowy pałac w stylu chińskim, wzorce czerpane z Chin miały również wpływ na niezwykły rozrost ceremoniału dworskiego. Przy wejściu do pałacu postawiono parę "smoczych kolumn", wzorowanych nie na modelach chińskich, koreańskich lub japońskich, lecz tajlandzkich, co dobrze odzwierciedla kosmopolityczny charakter ówczesnej Okinawy. Choć obce religie nigdy nie zakorzeniły się na Riukiu, Shō Shin patronował buddyzmowi; za jego panowania wzniesiono kilka świątyń i sprowadzono z Korei święte teksty.
W czasach Shō Shina rozszerzono władzę Shuri nad pozostałymi wyspami w archipelagu Riukiu. W 1500 król wysłał wojska, aby przejęły kontrolę nad wyspami Miyako i Yaeyama. Opanowano również Kumejimę.