Opis rękopisu Kodeks zawiera cały Nowy Testament z wyjątkiem Apokalipsy. Kolejność ksiąg Nowego Testamentu jest zgodna z większością greckich rękopisów: Ewangelie, Dzieje, Listy powszechne i Listy Pawła. List do Hebrajczyków jest ostatnią księgą rękopisu. Niektóre z kart kodeksu zostały utracone.
Kodeks stanowi 297 pergaminowych kart (18,5 na 11,5 cm), pisanych jedną kolumną na stronę, 38 linijek w kolumnie. Stosuje szerokie marginesy, tekst zajmuje 13,6 na 6,8 cmAmy S. Anderson, The Textual tradition of the Gospels: Family 1 in Matthew, Leiden; Boston: Brill, 2004, s. 108.. Tekst pisany jest w sposób ciągły, bez jakichkolwiek spacji pomiędzy wyrazami, piękną, małą, zdobioną minuskułą, z akcentami i przydechami. Zawiera zdobione nagłówki, inicjały są pozłacane, a na pierwszej stronie każdej z Ewangelii każda litera i znak są pozłacane.
Tekst został podzielony według κεφαλαια (rozdziały), których numery umieszczono w marginesie bocznym, a tytuły rozdziałów (τιτλοι) – w marginesie górnym. Ponadto w Ewangeliach zastosowano podział według krótszych Sekcji Ammoniusza, ale odniesień do Kanonów Euzebiusza brak.