Następnie został uczniem mistrza sŏn Pyŏkkye Chŏngsima. W tym czasie Chŏngsim przebywał w jaskini w okolicy Murhan-ni na górze Hwangak, najprawdopodobniej ukrywając się. Utrzymywał się ze sprzedaży drewna opałowego. Mniszka z pobliskiego klasztoru Kaji gotowała mu posiłki. Chiŏm odszukał go i poprosił o nauki sŏnu. Chŏngsim odrzucał jego prośby wymyślając jeden pretekst za drugim. Trwało to 3 lata. W końcu zniecierpliwiony uczeń odszedł, nie czekając nawet na powrót mistrza z lasu. Gdy mistrz wrócił, mniszka opowiedziała mu, że Chiŏm odszedł i zaczęła robić mistrzowi wymówki. Na to Chŏngsim odparł: To nieprawda, że nic mu nie mówiłem, tylko on mnie nie słuchał. Każdego dnia widzieliśmy się, pracowałem z nim, jadłem z nim, rozmawiałem z nim. Przez mój głos, dźwięk i ruchy, powiedziałem mu szczerze wszystko w każdym momencie dnia. Nie wiem, co jeszcze mógłbym mu dać.
Następnie mistrz poszedł odszukać Chiŏma. Wspiął się na szczyt i zobaczył swojego ucznia idącego w dole krętą górską ścieżką. Zawołał Chiŏm, Chiŏm! Gdy Chiŏm podniósł głowę, mistrz podniósł swą pięść i krzyknął Daję ci mój sŏn!