Po raz pierwszy można było również uzyskać obrazy podbiegunowych obszarów satelity obserwowane z góry. Nowością było wykrycie przez kamery na „odwrotnej” stronie Księżyca doliny o rozmiarach 320×16 km – największego tego rodzaju obiektu na Księżycu. Kamery Lunar Orbitera rozróżniały obiekty, które miały rozmiary rzędu 60 metrów. 10 czerwca 1967 roku uruchomiono ponownie silniki hamujące, obniżając wysokość peryselenium orbity do 76 km, zaś aposelenium do 4560 km.
W sumie wykonano 419 fotografii wysokiej i 127 średniej rozdzielczości. Większość danych była zbierana w celu przygotowania następnych misji.
Spadł na powierzchnię Księżyca 6 października 1967 pomiędzy 22-30°W.
Przypisy
Kategoria:1967 w Stanach Zjednoczonych Kategoria:Loty kosmiczne w 1967 Kategoria:Program Lunar Orbiter