Jan Hilary Lachs (ur. 15 listopada 1881 w Warszawie, zm. 1942 w Treblince) – polski fizykochemik żydowskiego pochodzenia.
Życiorys Był synem Bernarda warszawskiego kupca, do 12 roku życia posługiwał się wyłącznie językiem jidysz. W 1902 uzyskał świadectwo maturalne w II Gimnazjum Rządowym w Warszawie. Studia z zakresu chemii rozpoczął w Wyższej Szkole Technicznej w Karlsruhe, w latach 1904–1905 studiował na uniwersytecie w Lipsku. Uczęszczał na wykłady prof. Wilhelma Ostwalda Z Lipska przeniósł się na uniwersytet w Heidelbergu, gdzie studiował pod kierunkiem prof. Georga Brediga. Pod jego kierunkiem napisał rozprawę doktorską z zakresu kinetyki chemicznej Adiabatische und simultane Reaktionskinetik des Diazoessigesters. Stopień doktora uzyskał w 1910 roku.
W 1911 roku wyjechał do Berlina i znalazł zatrudnienie w Pracowni Biologicznej Szpitala Miejskiego, kierowanej przez prof. Leonora Michaelisa. W pracowni tej prowadził badania nad adsorpcją soli neutralnych. W 1912 roku powrócił do Warszawy. Przez rok pracował w Akademii Rolniczej w Dublanach jako asystent prof. Jana Zawidzkiego.