thumb|MP 40 z kolbą rozłożoną thumb|299px|Żołnierze niemieccy z pistoletami MP 40 MP 40 (niem. Maschinenpistole 40) – niemiecki pistolet maszynowy kalibru 9 mm, zasilany nabojem 9 × 19 mm Parabellum, produkowany w czasie II wojny światowej. Popularnie nazywany Schmeisserem, choć w istocie niemiecki konstruktor Hugo Schmeisser stworzył tylko magazynek.
Historia konstrukcji W okresie międzywojennym armia niemiecka posiadała 37 000 pistoletów maszynowych (głównie MP 18 I i MP 28 II), nie były one jednak przepisowym uzbrojeniem. Dopiero doświadczenia wojen toczonych na świecie w latach 30 XX wieku spowodowały zwiększenie zainteresowania tym rodzajem broni.
Ponieważ używane już typy pistoletów maszynowych uznano za przestarzałe, postanowiono skonstruować nowy pistolet maszynowy. 29 czerwca 1938 r. nowy pistolet został przyjęty do uzbrojenia jako MP 38. Była to konstrukcja nowoczesna, ale dość kłopotliwa i skomplikowana w produkcji. Najbardziej kłopotliwym w produkcji elementem broni była komora zamkowa. Skomplikowana technologia powodowała, że do końca 1940 r. wyprodukowano zaledwie 40 000 egzemplarzy MP 38. Było to o wiele za mało jak na potrzeby stale rozwijającego się Wehrmachtu.