Franciszek Antoni Leopold Lafontaine (; ur. 14 stycznia 1756 w Biberach an der Riß, zm. 12 grudnia 1812 w Mohylewie) – niemiecki lekarz, chirurg, lekarz wojskowy w armii Księstwa Warszawskiego, kolekcjoner dzieł sztuki, dziad Julii von Battenberg, tym samym jeden z polsko-niemieckich przodków rodziny Battenberg-Mountbatten, kawaler Orderu Wojskowego Polskiego.
Zarys biografii Franciszek Leopold Lafontaine był synem Benno Ignacego Leopolda, handlarza obrazami, i Marii Katarzyny Franciszki z Leonhardtów. Pierwsze nauki pobierał u benedyktynów w Biberach, potem pracował przez 4 lata jako praktykant aptekarski. W 1774 podjął studia medyczne na uniwersytecie w Strasburgu. Po ukończeniu studiów medycznych w stopniu magistra chirurgii przeniósł się do Wiednia, gdzie praktykował w klinice Stolla.
W 1780 Lafontaine wstąpił do wojska austriackiego i służył najpierw na Krymie i potem w Galicji. Około 1782 jego pułk został przeniesiony do wówczas już austriackiego Tarnowa, gdzie Lafontaine uzyskał abszyt i otworzył prywatną praktykę w (jeszcze polskim) Krakowie, działając równocześnie jako lekarz zdrojowy w Krzeszowicach, należących do ks.