Monastyr, położony w przeszłości poza obrębem miasta Suczawy, na wzgórzu, został wybrany w 1690 r. na kwaterę wojsk polskich podczas ich działań na terenie Mołdawii, związanych z udziałem Polski w wojnie Świętej Ligi przeciwko Turcji oraz z planami usadowienia na tronie mołdawskim syna króla Jana III Sobieskiego, Jakuba. W tym okresie (Polacy pozostawali tutaj kilka lat) monastyr został otoczony umocnieniami ziemnymi o charakterze bastionowym, świetnie do dzisiaj zachowanymi. Z tego okresu pochodzi też zapewne popularna nazwa monastyru, wywodząca się od polskiego słowa „zamek”.
Literatura W. Korsak, J. Tokarski, Rumunia, Pascal 2004, s. 205-206. Ł. Galusek, M. Jurecki, A. Dumitru, Rumunia. Mozaika w żywych kolorach, Bezdroża 2004, s. 155-156. M. Jurecki, Bukowina. Kraina łagodności, Bezdroża 2001, s. 192-193. R. Brykowski, T. Chrzanowski, M. Kornecki, Sztuka Rumunii, Ossolineum 1979, s. 89, 92-93. J. Demel, Historia Rumunii, Ossolineum 1970, s. 205.
Linki zewnętrzne Zabytki rumuńskiej Bukowiny
Kategoria:Bukowina Suczawa Kategoria:Kościoły i duchowni ormiańscy Kategoria:Obiekty sakralne w Suczawie