Żandarmeria Krajowa byłej Dzielnicy Pruskiej – jednolita polska formacja o charakterze policyjnym, zorganizowana na wzór wojskowy, utworzona w Wielkopolsce w początkach 1919 dla utrzymania bezpieczeństwa i porządku publicznego na obszarze kontrolowanym przez Komisariat Naczelnej Rady Ludowej, wzorowana na rozwiązaniach pruskich.
Historia działalności Żandarmeria Krajowa została powołana do życia zarządzeniem Komisariatu Naczelnej Rady Ludowej z dnia 15 stycznia 1919, w połowie listopada 1919 została przemianowana na Żandarmerię Krajową byłej Dzielnicy Pruskiej. Funkcjonowała do 1 lipca 1920, kiedy to brygady Żandarmerii zostały włączone w struktur okręgowych komend Policji Państwowej w Poznaniu i Bydgoszczy. W sprawach utrzymania spokoju, porządku i bezpieczeństwa publicznego Żandarmeria podlegała miejscowym władzom administracyjnym: nadprezydentowi rejencji, prezydentom rejencji i starostom. Tylko w sprawach organizacyjnych podlegała swemu dowództwu. Dowództwo wojskowe mogło wydawać rozkazy i polecenia Żandarmerii w przypadku wspólnych działań lub nagłych zdarzeń.
Szefowie Zygmunt Wiza 15 stycznia 1919 – 1 lipca 1920