W latach 80. związany z komunistami dziennik „l’Unità” zarzucił mu kontakty z camorrą. W latach 90. był oskarżony w procesach karnych, uniewinniono go od zarzutów niegospodarności przy organizacji piłkarskich mistrzostw świata w 1990.
Do aktywnej działalności politycznej powrócił po ponad 10 latach, zakładając w 2006 partię pod nazwą Italia del Centro. W 2008 przystąpił do Ruchu dla Autonomii, bez powodzenia kandydował z jego list w przedterminowych wyborach. W czwartym rządzie Silvia Berlusconiego zajmował stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych (2008–2011). W tym samym roku został też prezydentem Ruchu dla Autonomii. W 2010 opuścił tę partię, współtworząc nowe ugrupowanie pod nazwą Noi Sud.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Rzymie Kategoria:Ludzie urodzeni w Neapolu Kategoria:Ministrowie spraw wewnętrznych Republiki Włoskiej Kategoria:Ministrowie spraw zagranicznych Republiki Włoskiej Kategoria:Politycy Chrześcijańskiej Demokracji (Włochy) Kategoria:Włoscy parlamentarzyści (od 1946) Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni w Rzymie Kategoria:Urodzeni w 1933