Klasyfikacja reform Według źródła i przyczyn pojawiania się impulsu zmian: reformy prewencyjne – podjęte odgórnie przez ośrodek władzy, w celu niedopuszczenia do ewentualnej eskalacji niepożądanych sprzeczności i konfliktów, które grożą osłabieniem lub destrukcją systemu politycznego; reformy wymuszone – będące rezultatem wcześniejszego wystąpienia oddolnych działań podejmowanych przez niezadowolone grupy społeczne.
Według kryterium skutków przekształceń: reformy adaptacyjne – przystosowujące system polityczny i jego instytucje do otoczenia: regulujące – porządkujące i ukierunkowujące procesy zmian o żywiołowym charakterze; innowacyjne – wprowadzające do systemu nowe rozwiązania zwiększające jego skuteczność; ze względu na stosunek przyjętych kryteriów postępu społecznego: wsteczne – cofające postęp społeczny, odbierające całemu społeczeństwu lub jego części zdobycze postępu; stabilizujące – umacniające istniejący stan rzeczy w państwie; postępowe – umożliwiające czy przyśpieszające postęp społeczny; z uwagi na ich miejsce w czasie rewolucji: częściowo rozładowujące napięcie rewolucyjne; przygotowujące rewolucję; umacniające przesłanki rewolucji.