Stefan Józef Borowiecki (ur. 20 sierpnia 1881 w Warszawie, zm. 8 września 1937 w Poznaniu) – polski lekarz psychiatra i neurolog, profesor neurologii i psychiatrii Uniwersytetu Poznańskiego.
Życiorys Syn urzędnika celnego, skarbnika Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego, Alfreda Borowieckiego (zm. 1899)Kurjer Warszawski 79, nr 107 (19 kwietnia 1899) i Zofii z Gepnerów (1847–1919)† Ś.p. Zofja z Gepnerów Borowiecka. Kurjer Warszawski nr 145 (27 maja 1919) s. 8, córki Ignacego GepneraStanisław Łoza (red.) Czy wiesz kto to jest? Warszawa: Główna Księgarnia Wojskowa, 1938 s. 62. Był najmłodszy z trójki rodzeństwa. Miał brata Wacława Gerwazego (1876–1952), architekta, i siostrę Marię (1875–1949), działaczkę społeczno-oświatowąBorowiecki Z. Distant memories and conjectures. Vol. 1, Mostly peace. Vol. 2, Mostly war. 2005 ss. 3–7. Uczęszczał do V Gimnazjum w Warszawie, jego kolegami szkolnymi byli Wacław Sierpiński, Tadeusz Banachiewicz i Marceli HandelsmanWacław Sierpiński – życie i twórczość. Roczniki Filozoficzne 19 (3), s. 145, 1971. Po otrzymaniu świadectwa dojrzałości w 1900 roku studiował medycynę na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim (do 1905). Od 1905 do 1907 był asystentem w Szpitalu dla Umysłowo i Nerwowo Chorych Kochanówka pod Łodzią. W 1907 przez krótki czas pracował w ambulatorium kliniki Jana Piltza w Krakowie.