W 1902 i 1903 roku Eugen L. Fitch uzyskał patenty na kilka koncepcji zegarów prezentujących czas w postaci napisów na płytkach, ten typ zegarów określany jest jako zegary klapkowe. Mechanizm prezentacji minut zawierał 60 płytek umocowanych na obracającym się wale. W miarę obrotu kolejne płytki przeskakiwały przez zaczep stając się widoczne. Zegary tego typu produkowano od 1904 roku w USA. Mechanizm nie był opatentowany poza USA, przez co firmy w Europie kopiowały to rozwiązanie.
W 1968 r. Sony wprowadza na rynek pierwszy na świecie radiobudzik „Digital 24.” z zegarem klapkowym. Mechanizmy tych zegarów wykorzystywały niewielki elektryczny silnik synchroniczny, który napędzał mechanizm, jak i synchronizował szybkość chodu zegara z częstotliwością napięcia w sieci elektrycznej. W 1972 roku Sony wprowadziło radiobudzik z wyświetlaczem diodowym. Radiobudziki z zegarami klapkowymi i LCD zyskały dużą popularność w latach 70. XX w. i następnych.
Wyświetlacze Do wyświetlania czasu większość zegarów elektronicznych używa wyświetlaczy siedmiosegmetowych lub odpowiadających im układom. Układy realizowano w różnych technologiach VFD, LED, lub wyświetlaczy LCD.