Codex Vindobonensis, Suppl. Gr. 52, zazwyczaj określany jako minuskuł 3 (wedle numeracji Gregory—Aland), δ 253 (von Soden) – rękopis Nowego Testamentu z tekstem czterech Ewangelii, pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim z XII wieku.
Jest jednym z rękopisów wykorzystanych przez Erazma w drugim wydaniu drukowanego tekstu greckiego Nowego Testamentu (1519). Tym samym wpłynął na ostateczny kształt Textus receptus, który dominował w wiekach XVI-XIX. Kodeks przechowywany jest w Austriackiej Bibliotece Narodowej w Wiedniu, skatalogowany pod numerem Cod. Suppl. Gr. 52.
Opis rękopisu Kodeks zawiera tekst Nowego Testamentu bez Apokalipsy św. Jana. Kolejność ksiąg Nowego Testamentu jest taka jak w większości greckich rękopisów: Ewangelie, Dzieje, Listy powszechne i Listy Pawła.
Kodeks stanowiony jest przez 451 pergaminowych kart (24,5 cm na 17,5 cm), pisanych jedną kolumną na stronę, 24 linijek w kolumnie. Stosuje szerokie marginesy, tekst zajmuje powierzchnię 16,3 cm na 10,2 cm.