opactwo Neuburg (1926) i inne. Ostatnimi fundacjami były: opactwo Tholey, na nowo ustanowione w 1949 i klasztor Nütschau – fundacja opactwa Gerleve dokonana w 1951.
W XX w. Kongregacja kontynuowała swą działalność poza Niemcami: w Belgii, Austrii, Portugalii, Brazylii i Japonii. W 1906 r. założono opactwo Zaśnięcia (lub Wniebowzięcia) NMP w Jerozolimie – obecnie opactwo Świętej Marii na Syjonie. Fundacje poza Niemcami w późniejszym okresie oddzieliły się od Kongregacji Beuron, często z powodów politycznych.
Członkiem kongregacji był belgijski historyk i patrolog Germain Morin (1861–1946).
Od 2004 filią opactwa stała się Cella s. Benedict na wyspie Reichenau na Jeziorze Bodeńskim – reaktywacja klasztoru Reichenau, jednego z wczesnośredniowiecznych ośrodków życia mniszego, utworzonego w 724 r.
Aktualnie, od 2011 r. opatem Beuron jest o.Tutilo Burger OSB.
Kongregacja posiada też gałąź żeńską, w skład której wchodzi dziewięć opactw benedyktynek – w Niemczech i poza granicami.
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalna strona Kongregacji Beuron
Kategoria:Klasztory benedyktyńskie w Niemczech Kategoria:Kościół katolicki w hitlerowskich Niemczech