thumb|240px Aleksandr Siergiejewicz Niewierow, właśc. Aleksandr Siergiejewicz Skobielew (ros. Александр Сергеевич Скобелев, ur. 24 grudnia 1886 we wsi Nowikowka, gub. samarska, zm. 24 grudnia 1923 w Moskwie) – rosyjski pisarz i dramaturg.
Życiorys Pochodził z rodziny chłopskiej. W roku 1906 ukończył seminarium nauczycielskie i przez kolejne dziesięć lat pracował jako nauczyciel wiejski. Po wybuchu rewolucji październikowej opowiedział się po stronie bolszewików i brał udział w tworzeniu nowych struktur władzy w Samarze, pisał też dramaty agitacyjne. W latach 1920–1921 przebywał w Taszkencie, gdzie był świadkiem klęski głodu.
Jako pisarz zadebiutował w 1906 roku krótkim opowiadaniem Zalali robaka (Горе залили). W tym okresie jego twórczość koncentrowała się na ukazywaniu życia codziennego ludności chłopskiej. Po rewolucji bolszewickiej pisał o dramacie ludności cywilnej w okresie wojny domowej. Wstrząsającym obrazem wojny domowej stała się powieść Taszkient – miasto chleba, przedstawiający rzeczywistość głodującego miasta oczami 12-letniego chłopca.
Ostatnie lata życia spędził w Moskwie, gdzie związał się z grupą literacką „Kuznica”.