Młodociane ptaki posiadały bardziej matowe, brązowe upierzenie z pokrywami ogonowymi koloru rdzawopłowego o białych końcówkach. Korale były małe i blade. Dziób młodych samic zakrzywiał się tylko nieznacznie. Maorysi wspominają istnienie odmiany kurobroda zwanej przez nich huia-ariki, co dosłownie oznacza „główny Huia”. Huia-ariki miał pstrokate brązowawo-szare upierzenie i ciemniejsze pióra na szyi i głowie. Ta odmiana mogła być częściowo albinotyczna lub odmienną barwę przybierały osobniki w podeszłym wieku. Odnotowano także kilkanaście albinotycznych kurobrodów różnodziobych.
U kurobroda różnodziobego zaznaczał się bardzo dobrze dymorfizm płciowy. Gatunek ten charakteryzował się największą różnicą długości i kształtu dzioba wśród wszystkich ptaków. Charakterystyczne było to, że dłuższy dziób posiadała samica, co spotykane jest jeszcze tylko u kilku gatunków ozdobników i pyszałków z rodziny cudowronek. Dziób samca miał średnio 60 mm i podobnie jak u dzięciołów był masywny, lekko zakrzywiony w dół, natomiast dziób samicy miał średnio długość 96 mm (niektórzy autorzy podają 104 mm) i był silnie zakrzywiony w dół, podobnie jak u kolibrów czy miodojadów. Innym, mniej efektownym aspektem dymorfizmu płciowego tego gatunku była różnica wielkości pomiędzy płciami: samce mierzyły 45 cm długości, podczas gdy nieco większe samice 48 cm.