Ernst Friedberger (ur. 17 maja 1875 w Gießen, zm. 25 stycznia 1932 w Berlinie) – niemiecki lekarz.
Życiorys Studiował na Uniwersytecie w Gießen, Monachium, Heidelbergu, Würzburgu i Berlinie. W 1899 w Gießen otrzymał tytuł doktora nauk medycznych po przedstawieniu dysertacji Über den Säuregrad und Pepsingehalt des Harns bei Erkrankungen des Magens. Następnie pracował jako asystent w berlińskim Preußisches Institut für Infektionskrankheiten. Od 1901 asystent na Uniwersytecie w Królewcu. Od 1903, jako privatdozent, wykładał tam higienę. W 1908 został dyrektorem wydziału terapii eksperymentalnej Instytutu Farmakologii Uniwersytetu w Berlinie. Od 1915 do 1926 profesor higieny na Uniwersytecie w Greifswaldzie, potem dyrektor Instytutu Higieny i Immunologii w berlińskim Dahlem.
Friedberger pamiętany jest za wczesne badania nad zjawiskiem anafilaksji. Wprowadził termin „anafilotoksyny”.