Bogactwo swojego barokowego wnętrza rytwiańska świątynia zawdzięcza jednemu z przeorów ojcu Wenantemu de Subiaco, który jest autorem obrazów w kościele i bocznych kaplicach oraz całości koncepcji ikonograficznej.
W 1718 roku przebudowę kościoła klasztornego przeprowadził włoski architekt Giovanni Spazzio.
Kameduli przebywali w Rytwianach 201 lat. Mocą dekretu carskiego z 1819 roku klasztor został skasowany. Ostatni mnisi opuścili pustelnie w 1825 udając się do pustelni na warszawskich Bielanach. Opustoszały klasztor wrócił do rąk fundatorów. Ci, próbując go ratować, sprowadzili braci franciszkanów, lecz i tym razem wkrótce doszło do kasacji. W 1935 roku na terenie pokamedulskiego klasztoru została utworzona parafia.
Pustelnia dziś W roku 2007 rozpoczął się remont mocno zniszczonych zabudowań oraz prace związane z zagospodarowaniem otoczenia pustelni. Plan odrestaurowania zrealizowano przy pomocy środków z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Od roku 2001 w pokamedulskim klasztorze utworzono Diecezjalny Ośrodek Kultury i Edukacji Źródło.