Mimo to dostrzega się też, że dzięki swojej pozycji starał się następnie chronić kompozytorów przed atakami władz i pomagać im, miał m.in. udział w przyznaniu Prokofjewowi i Szostakowiczowi Nagród Stalinowskich.
Skomponował trzy symfonie, cztery koncerty fortepianowe, dwa koncerty skrzypcowe, dwa koncerty wiolonczelowe, opery, operetki, balety, muzykę kameralną i filmową. Jego muzyka realizowała estetykę socrealistyczną, nawiązywała do rosyjskich pieśni ludowych, była melodyjna, przeznaczona dla mas, pozbawiona eksperymentów formalnych.
Za swoje dokonania był nagradzany przez władze ZSRR tytułami: Ludowego Artysty ZSRR (1963), Bohatera Pracy Socjalistycznej (1973), trzykrotnie Nagrodą Stalinowską (1942, 1946, 1952), Nagrodą Państwową (1967), Nagrodą Leninowską (1974), w Rosji Nagrodą Prezydencką (2003).
Wybrana muzyka filmowa thumb|Tichon Chriennikow przy fortepianie, 1982 Źródło: 1926: Matka (wersja z 1970 roku) 1941: Świniarka i pastuch 1944: O szóstej wieczorem po wojnie 1951: Donieccy górnicy 1954: Dygnitarz na tratwie 1962: Ballada huzarska 1972: Rusłan i Ludmiła