Komturia piska, komturstwo piskie – jednostka organizacyjna i terytorialna w państwie krzyżackim, z siedzibą w Piszu.
W komturstwie piskim (późniejszej starostwo piskie) wsie zakładano w ramach kolonizacji Wielkiej Puszczy. Wcześniej był to obszar Galindii, wyludniony na skutek wojen. Brak ciągłości osadniczej spowodował, że wsie lokowano najczęściej „na surowym korzeniu”, na prawie magdeburskim, i osadzano głównie osadników z Mazowsza. Dlatego nazwy wsi mają źródłosłów mazowiecki (polski). W dokumentach nazwy te zapisywane były w wersji niemieckiej, w mniej lub bardziej zniekształconej wersji. Dopiero akcja germanizacyjna z końca XIX i początków XX w. wprowadziła wiele zmian w nazwach, nadając im wtórnie niemieckie brzmienie i znaczenie. Po 1945 r. część wsi uległo zniszczeniu i całkowitemu zanikowi (np. Dłutowo).
W pierwszym okresie kolonizacji w prokuratorii piskiej, do roku 1465 (pod koniec wojny trzynastoletniej) powstało łącznie 77 osad, w tym jedno miasto (Pisz), 69 wsi służebnych, 6 wsi czynszowych, jedna osada młyńska (Ruda). Okres intensywnej kolonizacji został zatrzymany przez wojnę trzynastoletnią.