Od końca czerwca 2010 do początku lutego 2011 Nepal pozostawał w stanie kryzysu politycznego z powodu przeciągającego się procesu wyboru nowego szefa rządu. W 16 turach głosowań parlament nie był w stanie dokonać rozstrzygnięcia. W tym czasie funkcję premiera sprawował dalej Madhav Kumar Nepal, mimo że 30 czerwca 2010 złożył swoją dymisję. Dopiero w 17. rundzie głosowania 3 lutego 2011, po wznowieniu procesu wyborczego, szefem rządu został wybrany Jhala Nath Khanal. Uzyskał 368 z 598 głosów deputowanych Zgromadzenia Konstytucyjnego. Jego wybór stał się możliwy dzięki poparciu Komunistycznej Partii Nepalu (Maoistycznej), która wycofała własnego kandydata, przewodniczącego partii Prachandę. Drugi w głosowaniu Ram Chandra Poudel z Kongresu Nepalskiego uzyskał 122 głosy. Premier Khanal za priorytety swojego gabinetu uznał finalizację procesu uchwalenia konstytucji i rozwiązanie kwestii 19 tys. byłych bojowników maoistowskich, którzy zgodnie z porozumieniem pokojowym z 2006 mieli zostać włączeni w szeregi armii lub rozbrojeni i przeniesieni do cywila.