Gdy w 1135 zmarł król Anglii Henryk I, Stefan popłynął do Londynu korzystając z floty Bulonii i koronował się tam na króla, wbrew woli swej rywalki cesarzowej Matyldy. Matylda (żona Stefana) była wówczas w zaawansowanej ciąży i po przekroczeniu kanału La Manche urodziła syna Eustachego, który mając jeden dzień został hrabią Bulonii. Matylda została koronowana na królową na Wielkanoc 22 marca 1136.
W wojnie domowej, która się potem rozpętała, Matylda stanęła po stronie męża i była jego najgorętszą sojuszniczką. Gdy po roku został pojmany w bitwie pod Lincoln, prowadziła partyzantkę przeciwko cesarzowej z pomocą Wilhelma z Ypres. Gdy cesarzowa Matylda oblegała Stefana, Henryka z Blois, ona z kolei podjęła oblężenie wojsk cesarzowej w Winchesterze, podczas którego wzięła do niewoli Roberta, hrabiego Gloucester, przyrodniego brata i stronnika cesarzowej.
Około 1125 ojciec Matyldy zmarł, a ona została hrabiną Bulonii. Rządziła wraz z mężem do 1150, a potem samodzielnie do 1151, kiedy to hrabstwo przejął jej najstarszy żyjący syn Eustachy, następnie drugi syn Wilhelm, a później jej córka Maria.
Matylda zmarła na gorączkę na Hedingham Castle w Esseksie i jest pochowana w Faversham Abbey, opactwie założonym przez nią i jej męża.