Sobór Zaśnięcia Matki Bożej – sobór w Jarosławiu, wzniesiony w 1219, pełniący od 1788 do zniszczenia w 1937 funkcję katedry eparchii jarosławskiej i rostowskiej. Gmach był położony w pobliżu tzw. „Strzałki” – ujścia Kotorosli do Wołgi.
Obecny obiekt zbudowano w nowej formie po 2004. Od poprzedniego różnią go między innymi rozmiary. Pełni rolę katedry eparchii jarosławskiej.
Historia mały|lewo|Widok soboru z początku XX wieku Budowa soboru rozpoczęła się w 1215 z polecenie księcia rostowskiego Jarosława Wsiewołodowicza. Była to pierwsza murowana cerkiew w Jarosławiu. W 1219 ukończony gmach poświęcił Cyryl, biskup Rostowa. W soborze zostali pochowani książęta jarosławscy Wasilij Wsiewołodowicz i Konstantin Wsiewołodowicz.
W 1501 sobór ucierpiał wskutek pożaru. Generalna przebudowa ruin została zakończona w 1516, obiekt w swojej formie naśladował kremlowski Sobór Zwiastowania, choć był od niego znacznie mniejszy. W 1612, w czasie wielkiej smuty metropolita jarosławski Cyryl (Zawidow) pobłogosławił udającego się z wojskiem na Moskwę Dymitra Pożarskiego. W 1642 pojawiły się plany zburzenia budynku i wzniesienia nowej, jeszcze okazalszej cerkwi. Ostatecznie jednak w 1646 dokonano jedynie rozbudowy już istniejącego soboru, a w jego bezpośrednim sąsiedztwie wzniesiono barokową dzwonnicę o wysokości 55 metrów.