Ponadto w 1983 roku był indywidualnie trzeci na mistrzostwach świata w Lake Placid, a rok później zwyciężył w tej samej konkurencji na igrzyskach w Sarajewie. Ostatni sukces osiągnął w 1988 roku, zdobywając brązowy medal w konkurencji drużynowej podczas mistrzostw Europy w Königssee. W tym samym roku wystąpił także na igrzyskach olimpijskich w Calgary, zajmując dziesiąte miejsce w jedynkach.
W 1980 zdobył srebro w jedynkach, a w 1984 złoto. Na mistrzostwach świata zdobył pięć medali. W 1971 został mistrzem świata w dwójkach, a w 1978 w dwójkach. Na swoim koncie ma również trzy medale brązowe wywalczone w 1973 w dwójkach oraz w 1979 i 1983 w jedynkach. Na mistrzostwach Europy wywalczył sześć medali z czego cztery złote (po dwa w jedynkach i dwójkach). Raz był drugi, a raz był trzeci.
W Pucharze Świata sześciokrotnie zajmował miejsce na podium klasyfikacji generalnej, zdobywając Kryształową Kulę w sezonach 1978/1979, 1980/1981Wspólnie ze swoim rodakiem Ernstem Haspingerem oraz 1982/1983.
W 2004 roku znalazł się w pierwszej trójce zawodników, razem z Klausem Bonsackem oraz Margit Schumann, którzy trafili do Hali Sław Światowej Federacji Saneczkarstwa.
Od igrzysk olimpijskich w Turynie imię Hildgartnera nosi 17 zakręt toru w Cesanie, na którym swoje zawody rozgrywają saneczkarze, bobsleiści i skeletoniści.