Aniela Dziewulska-Łosiowa (ur. 20 czerwca 1916 w Krakowie, zm. 10 stycznia 2004 w Warszawie) – astronom, geofizyk, stworzyła unikatowe pomiary ozonu atmosferycznego, kronikarz zesłańców syberyjskich.
Życiorys Wczesne lata W młodości mieszkała w Wilnie. Była córką profesora Władysława Dziewulskiego, który był rektorem Uniwersytetu Stefana Batorego oraz dyrektorem Obserwatorium Astronomicznego. Studiowała astronomię na wydziale matematyczno-przyrodniczym Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie uzyskując we wrześniu 1938 roku stopień magistra astronomii — było to ostatnie przed wojną magisterium z astronomii w Polsce. Była żoną Leona Łosia.
Działalność w konspiracji Podczas wojny uczestniczyła w tajnym nauczaniu, a od jesieni 1942 roku jako żołnierz Armii Krajowej (pseudonim Krystyna) włączyła się w działalność konspiracyjną w okręgu wileńskim. Aresztowana 17 września 1944 roku przez NKWD, została w 1945 roku skazana na 10-letnie zesłanie na Syberię. Była więźniem obozu pracy w Prawieniszkach. Napisała wspomnienia w dwóch książkachKonwój strzela bez uprzedzenia: Polki w więzieniach i łagrach sowieckich (1944-1956), Dziewulska-Łosiowa, Aniela, Białystok, Zakład Teorii i Antropologii Literatury w Instytucie Filologii Polskiej. Filia Uniwersytetu Warszawskiego, 1994 (Białyst)Mówią, o Panie żeś nas upokorzył...