Bydgoszcz w dobie napoleońskiej Plan Bydgoszczy por. Lindnera z początku XIX wieku|thumb|300px W 1807 r. Bydgoszcz liczyła blisko 5 tys. mieszkańców. Największym zakładem przemysłowym w mieście była rafineria cukru trzcinowego. Istniały liczne zakłady sukiennicze (departament bydgoski zajmował drugie miejsce po poznańskim pod względem wyrobu sukna)Janiszewska-Mincer Barbara. Bydgoscy sukiennicy. In. Kalendarz Bydgoski 1976., garbarnie, farbiarnie, 12 gorzelni, 8 browarów, liczne młyny i wiele zakładów rzemieślniczych.
W czasach Księstwa rozbudowano Kanał Bydgoski. Zbudowano jedenastą śluzę w Bielawach oraz jaz w Dębinku. Przez kanał odbywał się eksport do Prus i innych państw niemieckich. Wywożono głównie zboże, a także bydło, drewno, wełnę, sukno, cegłę i inne towary.
W 1806 r. powstała pierwsza w Bydgoszczy drukarnia (Grunauera), w której od lipca 1808 r. wydawano polską gazetę urzędową: „Dziennik Doniesień Rządowych i Prywatnych Departamentu Bydgoskiego”, a następnie „Gazetę Bydgoską”.
W 1808 r. w gmachu byłego kolegium jezuickiego została otwarta Szkoła Główna Departamentowa. Na rynku odbywały się patriotyczne uroczystości, m.in. 5 stycznia 1814 roku uroczystość żałobna ku czci ks.