thumb|Władysław Tatarkiewicz (z prawej) w towarzystwie Armanda Vetulaniego, lata 60. XX wieku mały|upright|Tablica pamiątkowa na warszawskiej kamienicy przy ul. Chocimskiej 35, w której w latach 1960–1980 mieszkał Władysław Tatarkiewicz mały|upright|Grób Władysława Tatarkiewicza na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie
Władysław Tatarkiewicz (ur. 3 kwietnia 1886 w Warszawie, zm. 4 kwietnia 1980 tamże) – polski intelektualista: filozof, historyk filozofii i historyk sztuki, etyk i estetyk, członek Polskiej Akademii Umiejętności i Polskiej Akademii Nauk. Jest autorem znanego w Polsce podręcznika do historii filozofii pt. Historia filozofii. Wydane były one kolejno w 1931 (1 i 2 tom) i 1950 roku (3 tom).
Życiorys
Był synem prawnika Ksawerego Tatarkiewicza i Marii Brzezińskiej herbu Lubicz oraz wnukiem rzeźbiarza Jakuba Tatarkiewicza Stanisław Domoradzki, Antiquitates Mathematicae, 8(1), 2014, 151–168, doi: 10.14708/am.v8i1.644, który pochodził z niezbyt zamożnej rodziny żydowskich uszlachconych frankistów.